Najlepsza strategia na Forex! A może wystarczy jedna z najlepszych…?

Podejmując decyzje inwestycyjne zwykle poszukujemy najkorzystniejszych z naszego punktu widzenia rozwiązań. W szczególności dotyczy to spekulacji na rynkach instrumentów pochodnych, które realizowane są według pewnego zbioru reguł. Reguły te, tworzące system transakcyjny, konstruowane są tak, aby zmaksymalizować wynik końcowy w postaci zysku, a jednocześnie – tak jak to tylko jest możliwe – zredukować ryzyko. W jaki sposób jednak obiektywnie zbadać jakość naszego wyboru, nie ulegając przy tym złudnym przesłankom, fałszującym nasze oceny?

Najprostsza odpowiedź na to pytanie wydaje się oczywista. Mając zaimplementowany system mechaniczny opisywany zbiorem parametrów, należy ocenić empirycznie wyniki jego działania na reprezentatywnym zbiorze notowań historycznych. Następnie wybrać ten zestaw parametrów, dla którego wskaźnik jakości (np. w postaci ilorazu łącznego końcowego zysku przez maksymalne obsunięcie kapitału) osiągnął wartość maksymalną. I ten zestaw parametrów sterujących działaniem systemu zastosować do gry w warunkach realnych.

Czy naszymi decyzjami rządzi przypadek?

Na pytanie postawione w tytule tak śmiało, odpowiedź prosta brzmi „częściowo zapewne tak”. Decyzje ludzkie, czy to w zakresie inwestycji, czy zwykłych codziennych czynności, są w pewnej mierze dziełem przypadku. Okoliczności, w których te decyzje podejmujemy, są być może przewidywalne. A przynajmniej takimi staramy się je czynić. Jednak ostateczny wynik naszych działań jest uwarunkowany czynnikami losowymi. Natomiast teraz chciałbym zaproponować dorzucenie do tych czynników jednego więcej.

Proces inwestycyjny realizowany w ramach systemu transakcyjnego opiera się na opisanych ostatnio regułach decyzyjnych. Jak to już zauważyliśmy, reguły takie są funkcjami odwzorowującymi wejściowe obserwowalne dane (np. notowania kursów instrumentów finansowych) w zbiór dopuszczalnych działań inwestora. A może reguła taka mogłaby być nie zwykłą deterministyczną funkcją, ale zmienną losową…?

Gracz decyduje o swoich ruchach, jednak decyzjami rządzą reguły

Działania inwestycyjne, szczególnie na rynku Forex, często są postrzegane jako gra. Gra, w której powodzenie uczestnika zależy od jego kwalifikacji, sprytu, intuicji, wytrwałości i innych elementów, łącznie składających się na sekret bycia dobrym graczem. Oczywiste jest również, że decyzje o określonych działaniach podejmowane są na podstawie pewnych reguł, co najmniej wynikających z respektowania ustalonych wcześniej zasad uczestnictwa. Zarazem proces ten można postrzegać z punktu widzenia statystyki matematycznej. Takie właśnie spojrzenie chciałbym teraz zaproponować.

Jako przykład funkcjonowania reguł działania może posłużyć koncepcja elementarnej strategii podążającej za trendem, której własności i statystyczna analiza wyników dla wybranych historycznych zbiorów notowań od pewnego czasu są przedmiotem naszego zainteresowania. Jeśli przypomnimy ideę tej strategii, przedstawioną tutaj, to zauważymy, że decyzja o odwróceniu pozycji jest podejmowana na podstawie ściśle określonego zbioru zasad. Co więcej, są one tak skonstruowane, że chwila odwrócenia i poziom, na którym się to odbywa, są wyznaczane automatycznie według wcześniej zadanych parametrów.

Hierarchiczna budowa systemu jako sposób na zarządzanie wielkością pozycji

Strategie i algorytmy przedstawiane dotychczas na tym blogu koncentrowały się wokół koncepcji wirtualnych inwestorów. Obecnie chciałbym zaprezentować nieco szersze spojrzenie na metodologię opracowywania złożonych strategii. Można powiedzieć, że będzie to swoistym uzupełnieniem omawianych dotąd systemów i algorytmów ich uczenia. A źródło i motywacja do zajęcia się tym tematem mają swoje miejsce w problematyce doboru wielkości pozycji.

Wspólną cechą wszystkich dotąd przedstawianych i omawianych systemów jest założenie ciągłej obecności na rynku i operowanie pozycją o ustalonej wielkości, niezmiennej w całym okresie działania systemu. Założenie to, szczególnie jego druga część, od początku było przedmiotem wątpliwości lub kontrowersji, ujawniających się w dyskusjach i komentarzach. Jednocześnie przy tej okazji ponownie krótko przytaczam argumenty na rzecz badania systemów o tak „sztywnej” strukturze.

Optymalizacja łączenia strategii z parametryzowaną funkcją celu – problem stabilności wyników

Pozostajemy jeszcze na krótko przy zagadnieniu optymalizacji skuteczności pary strategii: podążającej za trendem i antytrendowej. Kryterium optymalności uwzględnia dwa postulaty: maksymalizacji zysku i minimalizacji korelacji. Kryteria te są połączone w jedną zagregowaną funkcję celu, za pomocą kombinacji liniowej dwóch kryteriów cząstkowych. Dzisiaj chciałbym na parę chwil skupić uwagę na znaczeniu doboru współczynników tej kombinacji.

Ostatnio podana przykładowa para wyników ukazała ciekawe zjawisko: dwie różne co do wartości kombinacje dały w efekcie optymalne wartości osiągane dla takich samych par argumentów. Czy jest to zjawisko korzystne? Odpowiedź, do której można dojść drogą intuicji, brzmi: zasadniczo tak. Powtarzalność wyników, ich niezależność od układów parametrów sterujących konstrukcją funkcji celu, jest pożądaną cechą metody. Jest tak, ponieważ stwarza przesłanki do porzucenia trosk o konieczność arbitralnego doboru parametrów.

Optymalizacja łączenia strategii – przykładowe wyniki

Po skonstruowaniu formuły służącej do jednoczesnej optymalizacji łącznego zysku i korelacji par strategii, proponuję krótko przyjrzeć się wynikom obliczeń przeprowadzonych dla przykładowego zbioru notowań i parametrów strategii pro- i antytrendowych. Jednak, jak można się tego domyślać, na obecnym etapie konstrukcji elementów złożonego systemu transakcyjnego, to nie same wyniki w postaci takich czy innych układów liczb są przedmiotem naszego zainteresowania. Celem tych prostych przykładów liczbowych jest próba wysnucia pewnych wniosków natury ogólniejszej. Takich, które będą przydatne przy doborze parametrów reguł decyzyjnych dla docelowego systemu.

Wesołych Świąt

Z okazji nadchodzących Świąt 

życzę wszystkim Koleżankom i Kolegom: 

szczęśliwych, spokojnych i radosnych dni 

z dala od szumu wentylatorów PC-tów 

i mrugających na niebiesko i czerwono konsol MT4. 

Przez ten czas 

niech nie zakłóca naszego spokoju 'market volatility' 

a zamiast świeczek OHLC 

nasze oblicza rozjaśni blask świecy przy wigilijnej wieczerzy.

Natomiast w nadchodzącym Nowym Roku: 

wąskich spreadów, 

niskich poślizgów, 

dwucyfrowych stóp zwrotu 

(na rachunkach rzeczywistych). 

Wam wszystkim i sobie życzy:

Michał